Spotkanie z piorunem                                                                   

Ciekawostki

Z porażenia piorunem ginie od 3 do 10 procent trafionych. Choć badani po porażeniu błyskawicą często nie ujawniają, nawet podczas tomografii komputerowej, żadnych zmian w mózgu i układzie nerwowym, dochodzi u nich czasem po latach do rozwoju poważnych schorzeń i to właśnie w miejscach, w których piorun wniknął do ciała.
Mitologia grecka

Mitologia grecka to zbiór mitów, opowieści , o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniająca miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie  świata i jego stworzenie. Z mitologii greckiej czerpano wiedzę na temat świata.
  W mitologii greckiej pioruny znalazły zastosowanie jako główne atrybuty Zeusa, najwyższego z bogów. Najczęściej był przedstawiany na tronie z piorunem w ręku.

Mitologia Rzymska

Mitologia rzymska to zbiór wierzeń, rytuałów i obrzędów dotyczących zjawisk nadprzyrodzonych wyznawanych i obchodzonych przez starożytnych Rzymian od czasów najdawniejszych do chwili, gdy chrześcijaństwo całkowicie zastąpiło rdzenne religie Imperium Rzymskiego.
Jowisz miał wiele wspólnego z greckim bogiem Zeusem. Uznawany był on za boga światłości, pana wszelkich zjawisk niebieskich. Według wierzeń to on zsyłał deszcz i nawiedzał Rzym suszami. Jego bronią był piorun, a grom uważano za objaw złej
lub dobrej woli Jowisza. Była to kara lub wskazówka.
Miejsce, w które uderzył piorun było dla Rzymian święte i otaczano je szczególną czcią.
Perun (starosłowiański piorun, grom, pieryn) w mitologii wschodniosłowiańskiej jedno z głównych i zarazem najstarszych bóstw; bóg burzy, piorunów i ognia, a przypuszczalnie także nieba, deszczu i uroczystej przysięgi.
Pioruny niosą ze sobą wielką moc i siłę. W starożytności piorun był symbolem siły i władzy. Bogowie karali nimi ludzi i zsyłali pioruny na Ziemię.

„Kiedy błyska się i grzmi, szaleje bóg przyrody”

Dawniej ludzie rzeczywiście wierzyli, że za błyskawicami stoją zagadkowe czarodziejskie moce i siły niebieskie. W starożytnej Grecji błyskawicę uważano za płomienistą włócznię, która zrzucał na Ziemię Zeus. Północnoamerykańscy Indianie nie wierzyli, że burzę przynosi wielki i potężny ptak o błyskających piórach i grzmiących uderzeniach.

Staroświeckie wierzenia o piorunach:

  • Podczas burzy należy zasłaniać lustra, aby nie przyciągały piorunów.
  • Przed uderzeniami pioruna można się skutecznie obronić wystawiając w oknie świecę, tzw. ”gromnicę”.
  • Osobę trafioną przez piorun może tylko uratować zakopanie w ziemi aż po szyję.
  • Obecność bociana na dachu budynku miała chronić domostwo od uderzenia pioruna.
  • Nie wolno rozpalać ognia, bo zwiększa to ryzyko uderzenia pioruna w dom.
  • rzed uderzeniem pioruna chroniły wianuszki, poświęcone w ósmy dzień po Bożym Ciele.
  • Dzwonienie w dzwonnice kościelną miało uchronić ludzi od piorunów.
  • Nie podchodzi się do okien w czasie burzy, ponieważ może to ściągnąć pioruny.
  • Wstawianie w okno obrazka Matki Bożej chroniło przed uderzeniem pioruna w dom.
Piorun kulisty można wytworzyć samemu w domu, o ile dysponuje się kuchenką mikrofalową. Całe zjawisko może być obserwowane tylko i wyłącznie wewnątrz kuchenki, za zamkniętymi drzwiczkami. Każda kuchenka ma zabezpieczenie niepozwalające na jej uruchomienie gdy jej drzwiczki są otwarte (i bardzo dobrze, gdyż mikrofale są niebezpieczne dla zdrowia).

Kuchenka mikrofalowa dostarcza energii w postaci fali elektromagnetycznej o częstotliwości 2450 MHz, co odpowiada częstotliwości drgania cząsteczek wody i dzięki temu możliwe jest podgrzewanie na wskutek rezonansu. Wytwarzający mikrofale magnetron ma moc (w zależności od mocy kuchenki) od 700 do 1600 W. Piorun kulisty można wygenerować w każdej kuchence mikrofalowej, powstaje już przy mocy 400W.
Drugą rzeczą niezbędną do wytworzenia pioruna kulistego jest źródło wysokiej temperatury. Wysoka to w tym sensie ponad 500 stopni C, płomień zapałki ma 450, a wiec za mało. Generalnie, wystarcza palący się mały kawałek drewna, ale z racji na niską temperaturę spalania, czasami na piorun trzeba trochę poczekać, a czasami nie powstaje wcale. Gwarancją sukcesu jest zastosowanie ognia sztucznego, którego temperatura spalania przewyższa 1000 stopni. W tym przypadku uzyskuje się pioruny od razu, ale ze względu na to, że ogień sztuczny wytwarza dużo gorących iskier, tworzą się cały czas nowe pioruny, które żyją bardzo krótko, nawet krócej niż jedną sekundę.
Można również zastosować świeczkę, z nieco zużytym knotem. Na samym czubku knota, gdzie jest on już prawie zwęglony, na wskutek ogrzewania go najgorętszą częścią płomienia świecy, zaczyna on świecić na biało. To właśnie w tym miejscu rodzą się pioruny. Nie każda jednak świeca do tego się nadaje.
Oczywiście można zastosować inne źródło wysokiej temperatury.
Strona www za darmo dla Ciebie!